Skręcenie stawu skokowego
Skręcenie stawu skokowego to jeden z najczęstszych urazów kończyny dolnej. Może dojść do niego podczas aktywności sportowej, biegania, chodzenia po nierównym podłożu, ale również w trakcie zwykłego niefortunnego kroku. Uraz może powodować ból, obrzęk, ograniczenie ruchomości oraz trudności w prawidłowym obciążaniu stopy.
Najczęściej uszkodzeniu ulegają więzadła znajdujące się po bocznej stronie stawu skokowego, jednak charakter i rozległość urazu mogą być różne. W zależności od mechanizmu skręcenia mogą zostać podrażnione lub uszkodzone również inne struktury stabilizujące staw.
Prawidłowo prowadzona fizjoterapia pomaga zmniejszyć dolegliwości, odzyskać ruchomość i stabilność stawu oraz stopniowo wrócić do normalnego chodzenia, pracy i aktywności fizycznej. Szczególne znaczenie ma również odbudowa kontroli nerwowo-mięśniowej, ponieważ po skręceniu może zwiększać się ryzyko kolejnych urazów.
Do skręcenia dochodzi wtedy, gdy staw zostaje nagle ustawiony w zakresie większym niż ten, który są w stanie bezpiecznie kontrolować więzadła i pozostałe struktury stabilizujące. Najczęściej stopa gwałtownie ustawia się do wewnątrz, co prowadzi do przeciążenia więzadeł po bocznej stronie stawu skokowego.
Zakres uszkodzenia może być bardzo różny – od niewielkiego naciągnięcia włókien więzadłowych, przez częściowe naderwanie, aż po całkowite uszkodzenie więzadła. W poważniejszych urazach mogą współistnieć także uszkodzenia torebki stawowej, chrząstki, ścięgien lub struktur kostnych.
Sam stopień bólu nie zawsze odpowiada rozległości uszkodzenia. Dlatego po urazie ważna jest ocena mechanizmu skręcenia, miejsca największej bolesności, obrzęku, zakresu ruchu, możliwości obciążania kończyny oraz stabilności stawu.
Objawy zależą od siły urazu oraz tego, które struktury zostały uszkodzone. Przy lekkim skręceniu dolegliwości mogą być stosunkowo niewielkie, natomiast w poważniejszych urazach ból i obrzęk mogą znacznie utrudniać chodzenie oraz obciążanie kończyny.
Do najczęstszych objawów należą:
W przypadku poważniejszego urazu może pojawić się również wyraźna niestabilność stawu, duży obrzęk, rozległy krwiak albo niemożność wykonania kilku kroków. Takie objawy wymagają dokładniejszej diagnostyki, ponieważ skręceniu mogą towarzyszyć również złamania lub inne uszkodzenia struktur stawu.
Jeśli po kilku dniach ból i obrzęk nie zmniejszają się, nadal występują trudności z obciążaniem stopy albo staw pozostaje wyraźnie niestabilny, warto skonsultować się ze specjalistą i ocenić, czy potrzebna jest dalsza diagnostyka lub rozpoczęcie rehabilitacji.
Do naszego gabinetu najczęściej trafiają pacjenci po poważniejszych skręceniach stawu skokowego – z dużym bólem, obrzękiem, trudnością w obciążaniu kończyny oraz wyraźnym ograniczeniem ruchu. W takich przypadkach pierwszym etapem rehabilitacji jest zwykle odpowiednio dobrana fizykoterapia.
We wczesnej fazie leczenia wykorzystujemy zabiegi, które działają przeciwbólowo i przeciwobrzękowo oraz wspomagają szybsze gojenie uszkodzonych tkanek. Ma to szczególne znaczenie przy większych urazach więzadeł i torebki stawowej, kiedy intensywna praca manualna czy ćwiczenia nie są jeszcze właściwym pierwszym krokiem.
W miarę zmniejszania się bólu i obrzęku oraz poprawy stanu stawu stopniowo wprowadzamy kolejne elementy rehabilitacji:
Kolejność poszczególnych etapów zależy od rozległości urazu i reakcji stawu na terapię. Przy poważniejszym skręceniu najpierw koncentrujemy się na zmniejszeniu bólu i obrzęku oraz przyspieszeniu gojenia uszkodzonych tkanek, a dopiero później przechodzimy do odbudowy ruchomości, siły i stabilności stawu.
Przy większym skręceniu stawu skokowego bardzo często rozpoczynamy terapię od odpowiednio dobranej fizykoterapii. Jej zadaniem jest przede wszystkim zmniejszenie bólu i obrzęku oraz przyspieszenie gojenia uszkodzonych tkanek. Ma to szczególne znaczenie wtedy, gdy uraz obejmuje więzadła, torebkę stawową i tkanki miękkie, a pacjent ma wyraźny problem z chodzeniem i obciążaniem kończyny.
W zależności od obrazu urazu i aktualnego etapu leczenia możemy wykorzystać między innymi:
Nie stosujemy jednego zestawu zabiegów u każdego pacjenta. Przy dużym, świeżym obrzęku wybór metod będzie inny niż kilka tygodni po urazie, kiedy obrzęk jest już niewielki, ale pozostaje ból, ograniczona ruchomość albo niestabilność stawu.
Wraz z poprawą stanu stawu fizykoterapię łączymy stopniowo z terapią manualną, ćwiczeniami i treningiem stabilizacji, tak aby nie tylko wyciszyć skutki urazu, ale również odzyskać prawidłową funkcję stawu skokowego.
Po poważniejszym skręceniu stawu skokowego nie warto czekać, aż problem „sam przejdzie”. Duży obrzęk, silny ból, trudność w chodzeniu czy wyraźne ograniczenie ruchomości to sygnały, że staw wymaga oceny i odpowiednio dobranej rehabilitacji.
Do fizjoterapeuty warto zgłosić się szczególnie wtedy, gdy:
W przypadku bardzo silnego bólu, niemożności obciążenia kończyny, wyraźnej deformacji lub podejrzenia złamania konieczna jest wcześniejsza diagnostyka lekarska i obrazowa. Fizjoterapia jest wtedy kolejnym etapem postępowania, dostosowanym do rozpoznania i stanu tkanek.
Jeśli po skręceniu stawu skokowego nadal utrzymuje się ból, obrzęk, ograniczenie ruchomości lub niestabilność, warto rozpocząć odpowiednio dobraną rehabilitację. W C7MED pracujemy zarówno z pacjentami po świeżych urazach, jak i z osobami, u których problemy utrzymują się mimo upływu czasu.
Zapraszamy pacjentów z Pruszcza Gdańskiego, Rotmanki, Straszyna, Rusocina, Łęgowa i okolic.
Umów wizytę: 509 406 576